Select Page

ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΤΩΤΕΡΟ ΠΕΠΤΙΚΟ

Ορισμός – Τι σημαίνει αίμα στις κενώσεις

Εντερροραγία – Αιματοχεσία

Το αίμα στις κενώσεις παρατηρείται μετά από κάθε αιμορραγία που συμβαίνει στο κατώτερο τμήμα του γαστρεντερικού συστήματος, δηλαδή στο λεπτό και στο παχύ έντερο. Το αίμα αυτό μπορεί να έχει τη μορφή της μέλαινας κένωσης δηλαδή να εκδηλώνεται με μαύρα κόπρανα ή να είναι αναμειγμένο με τα κόπρανα ή να επικάθεται στα κόπρανα ή ακόμα να ρέει σαν καθαρό κόκκινο αίμα από το πρωκτό.

Η αιμορραγία από το κατώτερο πεπτικό σύστημα που εκδηλώνεται με αίμα στις κενώσεις ταξινομείται σε  οξεία και χρόνια.

Η οξεία αιμορραγία διακρίνεται σε βραδεία και ταχεία. Η βραδεία χαρακτηρίζεται από οξεία αποβολή μικρής ποσότητας αίματος, που αντισταθμίζεται επαρκώς και επομένως δεν συνεπάγεται αιμοδυναμική διαταραχή. Η ταχείααιμορραγία χαρακτηρίζεται από ταχεία εξαγγείωση μεγάλου όγκου αίματος που επιφέρει αιμοδυναμική αστάθεια, η οποία απαιτεί μετάγγιση τουλάχιστον 6 μονάδων αίματος ανά 24ωρο για τη διατήρηση της αιμοδυναμικής σταθερότητας του ασθενούς και μπορεί να οδηγήσει σε ολιγαιμική καταπληξία (shock).

Αίτια απώλειας αίματος στα κόπρανα.

Η χρόνια αιμορραγία διακρίνεται σε αδρή(μακροσκοπική) και λανθάνουσα (μικροσκοπική). Η αδρή χαρακτηρίζεται από τη μέλαινα(μαύρα κόπρανα) και την εντερορραγία(αποβολή ζωηρώς ερυθρού αίματος). Η μέλαινα μπορεί να οφείλεται σε αιμορραγία από τον ανώτερο αλλά και από τον κατώτερο πεπτικό σωλήνα, αφού είναι δυνατόν να προκληθεί και από εξαγγείωση μόνο 300 ml αίματος στο τυφλό. Η αποβολή ζωηρώς ερυθρού αίματος χωρίς συνοδό καταπληξία, συνήθως οφείλεται σε αιμορραγία προερχόμενη από εστία του λεπτού ή του παχέος εντέρου.

Η λανθάνουσα αιμορραγία αποκαλύπτεται από τις συστηματικές εκδηλώσεις της χρόνιας απώλειας αίματος (σιδηροπενική αναιμία, χαμηλή τιμή αιμοσφαιρίνης και αιματοκρίτη) και τεκμηριώνεται συνήθως με χημικές δοκιμασίες (Mayer, Hemocult).

Από λόγους διδακτικής μεθοδολογίας και κατευθύνσεως της διαγνωστικής σκέψης, φαίνεται πρακτικότερη η διάκριση της αιμορραγίας σε:

  1. Σοβαρή (ταχεία και μαζική) αιμορραγία (οξεία απώλεια αίματος > 600 ml εφάπαξ, ή > 100 ml / h, ή > 15% του κυκλοφορούντος όγκου αίματος).
  2. Μέτρια (βραδεία και αδρή) αιμορραγία.
  3. Λανθάνουσα αιμορραγία.

Η αθρόα  αποβολή κόκκινου  αίματος  από  το  ορθό ονομάζεται «αιμορραγική  κένωση»,  «εντερορραγία»  ή  «αιματοχεσία». Μία  αιμορραγία χαρακτηρίζεται ως «μαζική», όταν εκπληρώνεται μία από τις  ακόλουθες προϋποθέσεις:

  1. Απώλεια αίματος ³ 40%  του  συνολικού  όγκου  αίματος.
  2. Χορήγηση αίματος > 1500 ml / 24ωρο,  για  να διατηρηθεί ο  ασθενής σε  κατάσταση  αιμοδυναμικής  ισορροπίας.
  3. Πτώση  του  αιματοκρίτη > 30%  της  φυσιολογικής  τιμής του.
  4. Ο ασθενής βρίσκεται σε κατάσταση ολιγαιμικής καταπληξίας – shock (Δείκτης  shock = αρτηριακή πίεση : σφίξεις < 1).